CO CZYM JEST DRUKARKA 3D I CO ROBI?

W tej sekcji postaramy się przybliżyć różne terminy i techniki stosowane obecnie w „świecie” druku 3D.
Istnieje wiele różnych nazw, wyrażeń i technik, ale wcale nie jest to tak trudne, jak się wydaje. Większość drukarek działa w ten sam sposób.

Zacznijmy od najczęściej używanego typu drukarek, czyli tych wykorzystujących filamenty z tworzywa sztucznego. Drukarki te są najłatwiejsze w obsłudze, nie wymagają oddzielnych systemów odprowadzania spalin, a przy odpowiednim filamencie i wiedzy mogą tworzyć fantastyczne wydruki.

Oto kilka wariantów, z którymi spotkasz się podczas poszukiwania drukarki:

• FFF (Fused Filament Fabrication – wytwarzanie z topionego filamentu)
• FDM (Fused Deposition Modeling – modelowanie przez osadzanie topionego materiału)
• LPD (Layer Plastic Deposition – osadzanie warstw tworzywa sztucznego)

Powyższe techniki mają różne nazwy, ale w zasadzie robią to samo. Drukarka pobiera stały drut filamentu, topi go i wytłacza na płytę roboczą. Proste, prawda?
Zacznijmy od początku, a jeśli potrzebujesz więcej informacji na temat różnych drukarek i filamentów, znajdziesz je w sekcji „porady przed zakupem”.

„A co jeśli chcę stworzyć własne projekty? Czy to trudne?”

Pierwszym procesem w każdym druku jest sam obiekt. Możesz zaprojektować go samodzielnie lub pobrać model „gotowy do użycia”.
Rozpoczęcie przygody z własnymi projektami jest łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać. Oto kilka przykładów popularnego oprogramowania do projektowania, od którego warto zacząć.

• 3D Builder
• Fusion 360
• Blender
• Sketchup

„Ok, rozumiem. Ale jeśli nie chcę samodzielnie tworzyć projektu, jak znaleźć coś do wydrukowania?”

Jeśli nie chcesz lub nie czujesz się na siłach, aby tworzyć własne projekty, nie martw się. Istnieją dziesiątki tysięcy gotowych modeli, a większość z nich jest darmowa. Oto niektóre miejsca, z których możesz pobrać wiele modeli:

• Thingiverse
• Myminifactory

Gdy masz już model, własny lub pobrany, czas otworzyć go w oprogramowaniu dostarczonym wraz z drukarką. Do drukarki zawsze dołączone jest oprogramowanie, więc nie musisz się tym martwić.
To właśnie w slicerze (tak nazywa się to oprogramowanie) przygotowujesz wydruk. W rzeczywistości jest to dość podobne do zwykłej drukarki atramentowej. Możesz ustawić rozdzielczość, prędkość drukowania itp. Podobnie jak w zwykłej drukarce, jeśli wybierzesz wyższą rozdzielczość, zajmie to więcej czasu, ponieważ wpływa to na prędkość druku. Po pewnym czasie korzystania z drukarki dowiesz się, jaka rozdzielczość najlepiej sprawdza się w przypadku używanego filamentu i Twoich potrzeb.

Slicer robi dokładnie to, co sugeruje jego nazwa: bierze model i „tnie” go na cienkie warstwy. Po przesłaniu pliku do druku na drukarkę (najpopularniejszą metodą jest karta mini SD) i naciśnięciu przycisku „Start”, drukarka wprowadzi wszystkie niezbędne zmiany i rozpocznie proces.

Tworzywo sztuczne używane w drukarce 3D nazywa się filamentem. Istnieje wiele jego rodzajów o różnych właściwościach, w zależności od zastosowania. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o różnych typach filamentów, zajrzyj do naszego Przewodnika po filamentach.

Najczęściej stosowanym materiałem jest PLA i to właśnie tego rodzaju filamentu używamy w naszych przykładach. PLA jest stosunkowo niedrogi, nie wydziela nieprzyjemnych zapachów ani szkodliwych oparów i może być używany z prawie każdą drukarką dostępną na rynku.

Kiedy drukarka wykonuje swoją pracę, podgrzewa filament do stanu ciekłego, a następnie wytłacza go przez dyszę. W momencie wytłaczania filament osiąga temperaturę 180-220°C, jest więc bardzo gorący.
Drukarka wytłacza filament warstwa po warstwie, formując go w wydrukowaną w 3D kopię przygotowanego modelu. Filament utrzymuje kształt dzięki temperaturze, a stygnąc, twardnieje, tworząc bardzo wytrzymałą i gładką powierzchnię.